Arnout, Saskia, Simon & Felix

Om maar meteen met het goede nieuws te beginnen: reizen met kleine kinderen kan en is ontzettend leuk!

In augustus 2009 zijn we met onze twee kinderen (Simon, 3,5 en Felix, 2 jaar) vertrokken voor een reis van 6 maanden door Indonesië (Bali, Lombok, Flores, W-Timor), Oost-Timor, Australië, Nieuw Zeeland, Hong Kong, Guangzhou (China), Filippijnen, Sri Lanka en Mumbai (India).

Grote steden, stranden, veel natuur en een beetje cultuur. Koken in je eigen camper versus 3x per dag uit eten. Goedkope derde wereld landen versus comfortabele eerste wereld landen. Kortom, een route met veel afwisseling.

De voorbereiding
Het belangrijkste onderdeel van de voorbereiding is het besluit nemen om weg te gaan. Als je echt op reis wilt, moet je je niet al te veel zorgen maken over werk en hypotheek. Zit een onbetaald verlof er niet in, dan vind je wel een andere baan en er is altijd wel iemand die je huis wil huren. Dit was onze 3e grote reis (twee keer eerder zonder kinderen) en telkens losten deze problemen zichzelf op. Daar moet je vertrouwen in hebben.

Een goede website om je te oriënteren is Verrereizenmetkinderen.nl.

Bij het plannen van onze route hebben wij op het volgende gelet:

• klimaat/ seizoen. Rekening houden met regenseizoen, tegenstelde seizoenen op het zuidelijk halfrond en het overslaan van de winter in Nederland.
• afwisseling (steden/natuur/1^e wereld/3^e wereld). Afwisseling vinden wij zelf vooral belangrijk, kinderen maakt dit niet veel uit zolang je maar niet de hele tijd in grote steden verblijft.
• beschikbaarheid van een goed(koop) ticket. Wij hebben een uitgebreid retour ticket geboekt naar Nieuw-Zeeland via World Ticket Center. Tijdens de reis hebben we nog een aantal vluchten bijgeboekt.

Alleen een netbook, rugdrager, rugzak, grote sporttas met wieltjes (Eastpak) en een lichtgewicht campingbedje hebben we speciaal voor deze reis gekocht in Nederland. Onderweg is van alles te koop en hoe minder je meeneemt, hoe minder je hoeft te slepen.

We gingen van start met één rugzak, de Eastpak, rugdrager, buggy en dagrugzakje. Omdat Felix beter ging lopen en we geen warme kleren meer nodig hadden, hebben we de 2e helft van de reis de Eastpak en buggy niet gebruikt en een rugzak bijgekocht. Dat reisde een stuk lichter en compacter.

Welke bestemmingen?
Het is prettig om te beginnen op een plek waar je even tot rust kunt komen na alle hectiek voor vertrek. Thailand is bij uitstek geschikt, maar ook Bali, waar wij begonnen, is prima. Wij hebben voor onze eerste week een villa met zwembad gehuurd aan het strand: een perfect begin!

Sommige landen sprongen er wel uit qua geschiktheid voor kinderen: Australië en Nieuw Zeeland natuurlijk, maar ook Sri Lanka. Niet al te groot en je kunt prima in 2 weken een mooi rondje maken met cultuur, natuur en stranden.

De Filippijnen is ons het minst bevallen. Met kinderen zijn vooral de stranden leuk, maar deze liggen relatief ver van elkaar vandaan waardoor het veel tijd kost om van A naar B te reizen.

Wij vonden grote steden als Hongkong, Sydney, Mumbai en Guangzhou erg leuk. Het is wel belangrijk om ook hier dingen te doen die leuk zijn voor de kleintjes (dierentuin, veerboten, met de tram etc).

Waar we ook van hebben genoten is logeren bij vrienden met kinderen. Leuk voor de ouders maar vooral ook voor Simon en Felix (praten in je eigen taal en onbeperkt nieuw speelgoed)!

Kinderen moeten sowieso veel tijd hebben om te spelen, dus daar moet je rekening mee houden in je programma. Een hele dag in de auto is prima, als ze aan het begin of het einde van de dag maar wel de mogelijkheid hebben om vrij te spelen.

er moet op een dag veel gespeeld worden…

Hoe reis je in Indonesië/Timor/Filippijnen/Sri Lanka? 
We hebben lokaal meestal een auto met chauffeur geregeld voor één of meerdere dagen. Kosten rond de 30-50 euro per dag, afhankelijk van het (ei)land en of de chauffeur ook moet eten en slapen (meerdaagse trip). Een chauffeur vind je via de Lonely Planet, je hotel of door even te zoeken op Internet. Het kan ook de taxi chauffeur zijn die je van het vliegveld heeft opgehaald.

Hotels reserveerden we meestal een dag van tevoren per telefoon.  Tripadvisor is hierbij een uitkomst. De recensies en foto’s van andere reizigers geven je een goed beeld van de beste hotels/guesthouses. Veel nauwkeuriger dan bijvoorbeeld de Lonely Planet. Een zwembad is erg fijn maar maakt het vaak wel wat duurder.

Hoe reis je in Australië en Nieuw Zeeland?
Wij reisden per camper rond, maar het is ook goed mogelijk om een auto te huren, want op elke camping kun je goedkoop in een cabin slapen. Daarnaast zijn er natuurlijk tal van Motels en B&B’s, vooral in Nieuw Zeeland stikt het hiervan.

Vooral in Nieuw Zeeland was de camper een uitkomst omdat het er behoorlijk koud en regenachtig kan zijn. Je camper is dan je huisje. Dan is het ook prettig als je een beetje ruime camper hebt. Als je over elkaar heen moet kruipen naar buiten is het snel gedaan met je geduld….

Zelf hebben we bij Apollo Camper gehuurd. Het prettige van Apollo is dat als je een nieuwe 4-persoons camper huurt, je altijd een 6-persoons camper meekrijgt. Nieuwe 4- persoons campers hebben ze namelijk niet meer. Kosten, incl vroegboek-, long stay korting en verzekeringen: ongeveer 110 euro per dag.

In de steden (Melbourne en Sydney) hebben we een appartement gehuurd (serviced apartment) voor 100-120 euro per nacht. Een comfortabele manier van verblijven in een grote stad (aanrader: Quest Apartments, Stayz).

Wat kost het?
Met kinderen reizen is duurder dan backpacken. De extra kosten zitten vooral in hotels (middenklasse ipv budget) en vervoer (vliegen, camper & auto met chauffeur). Denk aan 100-200 euro per dag met z’n vieren afhankelijk van het land (exclusief kosten van een camper).

Lifesavers
Zonder onderstaande lifesavers hadden we de reis niet kunnen volbrengen:

• Netbook computer volgeladen met tekenfilmpjes en kinderprogramma’s
• Lichtgewicht travelcot van Nomad (ook beschikbaar van Deryan)
• Paracetamol zetpillen & vloeibare kinder-aspirine
• Deuter rugdrager (van marktplaats) & simpele buggy (voor in 1e wereldlanden)
• Mobiele telefoon met locale SIM. De volgende keer zouden we een smartphone meenemen die je voor internet kunt gebruiken. Een prepaid SIM met (goedkoop) internet is in de meeste landen  te koop.

Een belangrijk advies is om voor de kinderen een eigen paspoort aan te schaffen. Wij hadden dit niet (stonden in ons paspoort) en dit heeft in veel landen voor de nodige problemen gezorgd.

Eten
Als je rondreist in een camper kun je altijd zelf koken, dat is erg prettig met kinderen. Je hoeft zelfs niet op een camping te zijn om te koken, het kan ook langs de kant van de weg.

In Azië gingen we twee of drie keer per dag uit eten. Dat is niet altijd een feest want het kan best even duren voordat het eten er is en kinderen zijn soms moe. De notebook bracht vaak uitkomst.

Onze jongens waren geen geweldige eters, maar na een korte hongerstaking in het begin van de reis zijn ze helemaal los gegaan op de rijst. Als kinderen honger hebben en ze hebben geen keuze, dan eten ze gewoon wat de pot schaft. De enige uitzondering is pittig eten. Dat vinden ze ook na 6 maanden nog steeds niet lekker.

  appelsap is bijna overal te koop        de kinderen gaan alles eten

Reizen met kinderen is leuk!
Reizen met kinderen is heel erg leuk! Het is fantastisch om zoveel tijd met je kinderen te hebben. De band die je samen hebt wordt veel sterker en je leert je kinderen door en door kennen. Het is ook ontzettend leuk om te zien wat je kinderen aan nieuwe en andere dingen oppikken tijdens het reizen (vulkanen, rijstvelden, kangaroos etc etc).

Reizen met kinderen vergt ook veel energie en geduld. Of beter gezegd: kinderen lopen over van energie, ook als je er even geen puf voor hebt. En kinderen zijn kinderen… dus ze gedragen zich niet altijd zoals je zou willen. Er is geen crèche, school of oppas die het even van je kan overnemen, dus je moet het echt met z’n tweeën doen. En helaas is er niet overal behang waar je ze even achter kunt plakken..

Siquijor staat naast haar mooie stranden ook bekend als eiland van de magie. Elk jaar rond Pasen komen velen hier naar toe om advies te krijgen van witch dokters. Deze hebben een heel scala aan drankjes en rituelen om boze geesten weg te jagen. Omdat we wel benieuwd zijn naar deze dokters rijden we met een ronkende tricycle taxi (brommer met zijspan) de bergen in. De dokter blijkt te wonen in een klein modderig hutje waar de kippen en varkens rondscharrelen. Hij is bijna 100 jaar oud en dat is hem ook wel aan te zien. In eerste instantie krijgen we flesjes love potion aangesmeerd (zien we eruit alsof we dat nodig hebben?), maar daarna begint het echte werk.

De dokter is erg snel in zijn diagnose; na een paar seconden de pols van Arnout gevoeld te hebben weet hij zeker dat deze kern gezond is. Maar helaas is er iets mis met Saskia; na veel heen en weer gepraat, want het woord is niet bekend in tagalog (de lokale taal), komt het eruit: ze heeft last van stress. Iets met kinderen krijgen, heel druk hebben en nog wat vaagheden. De patiënt heeft zich in jaren niet zo relaxed gevoeld, maar ja een witch dokter spreek je niet tegen en de behandeling wordt gestart. Deze bestaat uit het uitroken van de slechte geesten en een lotion. Het uitroken is vooral heel warm onder de voeten en de helende medicijnen ruiken erg naar kokos olie, maar het resultaat is verbluffend. Sas voelt zich een ander mens en is voor eeuwig verlost van boze geesten (en natuurlijk een kleine fee voor de dokter).

Echte stress zal je niet snel krijgen hier op de Filipijnen. Buiten grote steden als Manilla en Cebu, waar het echt een heksenketel is, kabbelt het leven op de overige 7000 eilanden voort in rustig tempo. Kleine dorpjes, wat brokkelige kerken (overblijfsel van de Spaanse bezetting), weinig verkeer en heel veel kinderen. Geboortebeperking is nog steeds een taboe onderwerp in dit katholieke land. Verder is het zeer corrupt en neemt de huidige presidente Gloria Arroyo het niet zo nauw met de mensenrechten (onlangs werden weer vele journalisten vermoord). Het is dan ook wel grappig om overal grote borden te zien waarop staat dat het dorp de presidente bedankt voor de geweldige haven/ school etc. Meestal zie je dan een wat verlopen steiger waar nog geen normale boot kan aanleggen. Een beetje een hopeloos land dat niet echt lijkt te profiteren van de economische ontwikkeling die Azië doormaakt. Het belangrijkste export product is de Filippijn zelf, die aan het werk is als helper in Hongkong en Singapore, op de grote vaart of in de  bouw in het Midden Oosten.

Wat ons vooral schokt is de het grote aantal westerse mannen met veel te jonge Filipijnse meisjes. In elk resortje zien we ze: hij zeker dik in de 50, kalend en met dikke buik en zij net 20, slank, lange donkere lokken en de hele dag in de weer met haar mobieltje.

En hoe is het reizen met kinderen hier? We beginnen het een beetje onder de knie te krijgen, maar moesten wel even wennen. Het reizen tussen eilanden met de boot kost veel tijd en vluchten gaan altijd via Manilla (niet zo handig als je van eiland A naar B wil die beiden ver van Manilla liggen).

 
Wachten op de boot

Ook goede accommodatie is best lastig te vinden. Veel plekken zijn wat verlopen of verlaten en dan voelen we ons al snel niet zo op ons gemak. We hebben daarom besloten om wat luxere plekken te kiezen zodat we het echt naar onze zin hebben en de jongens lekker kunnen spelen, zwemmen en kwallen vangen (zie filmpje).

Tja, niet echt stressvol en we genieten nog even verder voordat we 10 februari op het vliegtuig stappen naar Sri Lanka voor de laatste etappe van onze reis. Op 4 maart landen we weer op Schiphol.

De eerste 24 uur zit er alweer op in Manila en we vinden het prachtig. Een lekkere chaos! Vooral het verkeer is voor de advanced driver. Simon en Felix kraaien van plezier als we wederom bijna gaan botsen met de taxi. Wij houden ze vooral goed vast…