Wat is het toch een geweldige stad! Ja, we vonden Sydney prachtig, maar Hong Kong… oh Hong Kong, wat is het toch fijn om weer terug te zijn in Azië.
Op aanraden van George en Roos hadden we een suite geboekt in het Bishop Lei Intl. House. Een geweldige keuze. Een superkleine woonkamer en slaapkamer, maar met een geweldig uitzicht over de stad en super locatie naast de mid-level escalator en de Hong Kong Zoo. Ideaal dus met kinderen en prettig geprijsd (100 euro per nacht) voor Hong Kong standaarden.
boven: uitzicht vanuit onze kamer
Drie dagen hebben we intens genoten van de drukte van de stad. Met de Star Ferry naar Kowloon, met de tram, metro en roltrappen door de stad en uren lopend door kleine straatjes. Telkens weer verbaasd door de hoeveelheid hoogbouw en hoezeer East meets West in deze bruisende stad. Onze rust vonden we in de Zoo en Hong Kong Park wat naast ons hotel lag. Hier ontmoetten we ook Jet, oud-collega van Arnout, die hier met haar man en zoontje in een van die hoge torens woont.
Op zaterdag verruilden we de stad voor een verblijf bij George en Roos en hun kinderen in Shek-O,een klein dorpje aan de Zuid-Oost kant van Hong Kong Island. Hoe leuk zo’n miljoenenstad ook is, met kinderen is het toch fijn om wat leefruimte te hebben. Ook wij zijn daar nu eindelijk achter.
Voor Simon en Felix was het alsof ze in het paradijs waren aanbeland. Een kamer zo groot als onze hotel suite vol met speelgoed… ze waren er niet van los te trekken. Behalve voor het eten, want hier stond de chocolade hagel en vlokken op tafel waardoor het leek alsof onze kinderen in geen maanden te eten hadden gehad. Ook voor ons was het heerlijk om weer even in een echt huis te zijn en met vrienden verloren tijd in te halen.
Zaterdagmiddag gingen we met z’n allen naar het (kinder)theater, ‘s avonds gingen de volwassenen lekker uit eten in Shek-O en zondags gingen we lunchen bij de HK Yacht Club. Zalig!
Het is moeilijk afscheid nemen als je zo’n heerlijke tijd met elkaar hebt en je raket die je aan het maken was van lego nog niet klaar is, maar Guangzhou riep, dus stapten we maandagochtend weer op de trein richting het echte China.
