Arnout, Saskia, Simon & Felix

We zijn inmiddels alweer een week thuis in Amsterdam en hebben ons huis weer heroverd op de tijdelijke bewoners Marjolein (Saskia’s zus), Roeland en Eva die er zo goed op hebben gepast tijdens onze afwezigheid. Eva is in ons huis geboren en het was een echt meisjeshuis geworden met roze kaartjes, een box en baby kamer.

Hoezeer het reizen in het bloed van Simon en Felix is gaan zitten blijkt wel uit de vraag van Simon in de taxi vanaf Schiphol naar huis: “Mama, krijgen we zo een welkomstdrankje?”, waarop Felix aanvulde “met een kersje”. Doelend op de eeuwige “welkomstdrankjes met een kersje” die je in elk middenklasse hotel krijgt.

Simon heeft de eerste dagen ook meerdere malen gevraagd hoeveel nachtjes we hier gaan slapen…. “Je hele leven jongen” is daarop meestal ons antwoord.

Al met al is het thuiskomen goed verlopen. De jongens spelen zich een ongeluk met hun trein en duplo en afgezien van de verkoudheid die ieder van ons heeft opgepikt, genieten we weer met volle teugen van ons huis, vers brood en het fietsen door de stad.

Simon is inmiddels op school begonnen en Felix is weer terug naar de crèche. Oftewel, het Amsterdamse leven is alweer opgepakt en de reis heel ver weg.

De afgelopen paar dagen hebben we meegeleefd met Carel, Matthea & Anne. Zij wonen anderhalf jaar in Mumbai, waar Carel voor Accenture werkt.

Het was voor ons 10 jaar geleden dat we in India waren en in onze herinnering was het kleurrijk, geurend, chaos, vies en overvol met glimlachende mensen. Veel is er niet veranderd. Er rijden wat meer moderne auto’s rond, maar verder is alles nog steeds zoals het was. Prachtig!

We hebben Mumbai wel in ongekende luxe beleefd. De chauffeur van Carel & Matthea reed ons overal naartoe, de hulp in de huishouding zorgde dat het eten klaarstond en in hun luxe appartement kan je makkelijk verdwalen. Ontzettend leuk om op deze manier niet alleen een stad te zien, maar ook tijd met je vrienden door te brengen en te zien hoe zij hier leven.

Ons verblijf in Mumbai viel samen met Holi, een feestdag om de lente te vieren. Een dag lang loopt iedereen buiten met water en verfpoeder te gooien, natuurlijk gepaard met veel alcohol. Ook Saskia & Matthea ontkwamen er niet aan.

De reis zit erop. Zoals je hebt kunnen lezen in voorgaande verhalen hebben we het erg naar onze zin gehad. We kijken er naar uit om jullie allemaal weer te zien in Amsterdam. Veel dank aan iedereen die we onderweg zijn tegengekomen of die ons onderdak hebben geboden: Marjolein & Roeland (Lombok), Anjet (Dili), Marc & Ingrid (Auckland), Remco (Melbourne), Klaas & Anna (Sydney), Mark (Guangzhou), George & Roos (Hong Kong), Henriëtte (Hong Kong) en natuurlijk Carel & Matthea. Bedankt voor de gastvrijheid en gezelligheid!

Tot slot onze hoogtepunten:

1. Sri Lanka: heel erg divers, zeer geschikt met kinderen, kleine afstanden, lekker eten.

2. De Guangzhou TV Tower van Mark & Barbara in Guangzhou

3. De grote steden: Sydney, Mumbai & Hong Kong. Heerlijk die levendigheid!

4. Australië: vooral het noorden van Australië en Ayers Rock hebben grote indruk gemaakt. En natuurlijk de Australiërs zelf: heerlijk relaxed.

5. Flores & Komodo: behoorlijk zwaar reizen, maar erg de moeite waard.

See you in Amsterdam!

Arnout, Saskia, Simon & Felix

Onze bijna laatste bestemming van de reis, Sri Lanka, is een groot succes. We vinden het een geweldig land en erg geschikt om met kinderen te reizen.

De start was echter iets minder geweldig; in het vliegtuig van Manila naar Singapore, tussenstop op weg naar Colombo, werd Simon opeens ziek. Bibberend van de koorts zat hij als een zielig hoopje naast ons op zijn stoel. Natuurlijk erg vervelend voor hem, maar wij maakten ons ook zorgen over het vervolg van de reis. In Singapore is namelijk een streng beleid dat mensen met koorts het land niet inkomen (vanwege Mexicaanse griep). Bovendien stond het horrorverhaal van Jeroen en Jolanda ons nog scherp voor de geest; op weg naar Nieuw-Zeeland bivakkeerden zij een week in een ziekenhuis in Hong Kong omdat een van hun kinderen koorts had. Met wat knikkende knieën stapten we in Singapore het vliegtuig uit. Gelukkig lukte het ons om Simon achter de douane te houden, zodat alleen Arnout het land in moest om onze koffers op te halen en weer in te checken. Daarin zat een nog een flesje Sinaspril, zodat de patiënt alweer snel met zijn blokjes zat te spelen en de koorts alweer half vergeten was. In Colombo was in geen velden of wegen een temperatuur check te ontdekken, dus aan het eind van een lange en vermoeiende reisdag kon ons Sri Lanka avontuur beginnen.

Elke start in een nieuw land kost altijd extra energie: hoe werkt alles, hoe reis je, wat kost het? Wat verlangend keken we de eerste dag op internet naar de georganiseerde tripjes van Baobob en andere kindvriendelijke reisorganisaties. Lekker niets regelen, daar hadden we ook wel zin in. Als compromis hebben we daarom gekozen om met een auto en chauffeur het land te doorkruizen. Dit besluit is enorm goed bevallen want we kunnen inmiddels terugkijken op een geweldig rondje Sri Lanka.

In minder dan twee weken hebben we badderende olifanten gezien bij een olifantenweeshuis, prachtige boeddhistische rotstempels in Dambulla en Sigiriya, theeplantages en een theefabriek, dansers en vuurlopers in Kandy en een mooi Nederlands fort in Galle. De natuur is ook spectaculair. Overal langs de weg zie je apen, vogels en vlinders. We zijn op safari geweest in Yala NP waar we wilde olifanten, krokodillen en maar liefst 2 luipaarden hebben gezien! Alsof dat nog niet genoeg is, zijn we ook de zee op geweest op zoek naar walvissen en na uren varen kwamen we drie blauwe vinvissen tegen (de grootste walvissen die bestaan) en een hele grote groep dolfijnen.

Door het prettige reizen en de vriendelijke mensen zou je bijna vergeten dat dit land tot minder dan een jaar geleden werd verscheurd door een burgeroorlog. Onder het toeristische laagje kom de deze al snel tegen. Yala NP is pas net weer open nadat het leger hier verstopte rebellen heeft opgerold en onze chauffeur blijkt een half jaar in de jungle geleefd te hebben in de angst te worden vermoord.

Natuurlijk wisten we wel iets over de onafhankelijkheidsstrijd van de LTTE (de Tamil Tijgers), maar niet dat deze burgeroorlog 25 jaar heeft geduurd en meer dan 70,000 levens heeft geëist. Met zelfmoord aanslagen en guerrilla tactieken probeerden de Tamil Tijgers autonomie op te eisen voor de gediscrimineerde Tamil minderheid. De Tamils werden door de Engelse koloniale macht voorgetrokken en op belangrijke posities geplaatst omdat ze makkelijk Engels leerden. Jaloezie vanwege hun maatschappelijke succes bij de Singalezen is een van de redenen waarom het conflict zo is geëscaleerd. Aan beide kanten, regering en tamil tijgers, zijn door de jaren grove schendingen van de mensenrechten begaan. Pas na een grootscheeps militair offensief door het regeringsleger werd in Mei 2009 de leider van de tijgers, Prabhakaran, vermoord en de laatste strongholds ingenomen.

Alsof een burgeroorlog nog niet genoeg ellende geeft, is Sri Lanka ook nog eens hard geraakt door de Tsunami in December 2004. Vooral aan de zuidkust zijn complete dorpen weggevaagd en ook nu nog zien we langs de weg veel overblijfselen van kapotte huizen. De meeste resorts staan weer en ondanks alle waarschuwingen is er weer gebouwd vlak langs het strand.

Wij genieten nu nog een paar dagen van zon, zee en strand en vliegen dan door naar onze laatste bestemming. In Mumbai gaan we een paar dagen logeren bij Carel en Matthea voordat we oversteek gaan maken naar koud en regeringsloos Nederland.