Het is alweer even geleden dat ik iets geschreven heb. Blijkbaar heb ik het toch te druk ondanks het feit dat ik maar gewoon huisman ben en nog niet aan het werk ben.
Waar ik het druk mee heb? Tja, het aan de gang houden van ons gezin vergt natuurlijk aardig wat tijd. Tussen het wassen, schoonmaken, boodschappen doen en de kinderen opvangen probeer ik te investeren in sociale contacten met andere ouders op school. In de tussentijd heb ik ook mijn application voor een MBA aan MIT op de bus gedaan en dat was niet bepaald 5 minuten werk, daar gaat heel wat tijd inzitten. Inmiddels ben ik ook een idee voor een mobiele start up aan het uitwerken en hoop dat ik dat de komende maanden op kan gaan zetten. Ja, ik kan aan het werk want de werkvergunning is binnen (eerder dan verwacht).
De kinderen hebben hier inmiddels ook helemaal hun plek gevonden. Ze doen het erg goed op school en hun Engels gaat goed vooruit. Beide heren zijn zeer populair op school en worden geadoreerd door vele meisjes. Ze worden uitgenodigd voor de verjaardagsfeestjes die hier op een heel andere wijze worden gevierd dan in Nederland en hebben een onvergetelijke Haloween gehad in Beacon Hill.
Simon’s eerste verjaardagsfeestje Haloween
schoolfoto’s van de broertjes en Simon met z’n klas
Saskia begint ook steeds meer in haar rol te komen op haar werk. Het is even wennen voor haar, maar ze begint er aardigheid in te krijgen.
En over een week gaan we dan eindelijk verhuizen. Uiteindelijk is het toch weer een ander huis geworden, omdat er vlak voor oplevering van het beoogde huis opeens een prachtig huis op de markt kwam. We kijken er erg naar uit, want we leven op dit moment nog steeds uit die twee koffers waar we mee aankwamen.
Tenslotte het leven in Boston, zoals de titel van deze blogpost aangeeft. We genieten er nog steeds enorm van! Misschien komt het omdat de eerste maanden voor elke expat altijd een soort van vakantie zijn, maar het lijkt er toch ook op dat we ons hier in Boston wel echt thuis voelen. De stad is vol historie en als je gebouwen ziet uit 1680 is dat niet alleen voor Amerikaanse begrippen heel oud.
Het weer staat ons ook nog steeds erg aan. Niet dat het zoveel warmer is dan in Nederland, maar je ziet wel veel vaker de zon en dat blijkt toch wel veel uit te maken.
Kortom, we vermaken ons nog goed en hebben geen spijt dat we deze stap hebben gezet.
lunch op het dakterras begin november Paul Revere’s huis (1680)
uitzicht vanuit Cambridge snelweg naar NY tegenover ons huis
de prachtige brownstone huizen in South End voordeur van ons complex
